تبلیغات

خوب و بد غذای هواپیما! - آکا

وب سایت همشهری شش و هفت - حبیبه بدری: غذای هواپیما با این که چیزی جدا از غذاهایی که روی زمین می خوریم نیست، اما برای خودش شخصیت و هویت مستقلی دارد، به خصوص اگر اولین تجربه پرواز مربوط به روزهای کودکی تان بوده باشد؛ روزهایی که حتی تی تاپ توی هواپیما هم برای مان مزه دیگری داشت.

در پروازهای داخلی پذیرایی گاه به همان تی تاپ باقی مانده از سال های دور و آبمیوه ای که قرار است عمل بلع این ابر شیرینی را آسان تر کند مختصر می شود. شرکت هواپیمایی اگر کمی دست و دلباز باشد برای تان یک مینی ساندویچ هم تدارک می بیند، اما درباره پروازهای خارجی که ساعت پرواز بیشتر است و قرار است شرکت هواپیمایی تدارک یک وعده غذای اصلی ببیند داستان کمی فرق می کند.
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

خوب و بد غذای هواپیما! - آکاهواپیما،تغذیه مناسب

آکاایران: خوب و بد غذای هواپیما!


 در سال های اخیر کیفیت غذای خطوط هوایی بهتر شده، ولی باز هم فاصله زیاد از تهیه تا سرو در ارتفاع ۱۰ هزار متری، باعث می شود که این ارتقای کیفیت، زیاد محسوس نباشد و آنها که سفرهای هوایی با زمان های طولانی دارند از آنچه ارائه می شود گلایه داشته باشند. مثل همین چند وقت پیش که عکسی با عنوان «اعتراض مسافران به کیفیت غذا» در «پرواز تهران-استانبول» یکی از خطوط هوایی داخلی در فضای مجازی دست به دست می شد و نشان می داد که مسافرها غذاها را کف هواپیما چیده اند. غذای هواپیما و همه چیزهایی که به آن مربوط می شود گزارشی است که این هفته می خوانید.
بررسی هفته:چرا کوکوها مزه دمپایی ابری می دهند؟!
به گزارش آکاایران: اگر شما هم فکر می کنید کوکوهایی که در پرواز می دهند مزه دمپایی ابری می دهد یا سس ها تبدیل به چیزی شبیه لوسیون بدن شده اند، باید بدانید که همه تقصیرها گردن آشپزها و گروه کترینگ نیست. آنهایی که دستی به میکروسکوپ دارند و از شیمی مواد خوراکی سر در می آ ورند، می گویند بخشی از بی مزگی و بی طعمی غذاهای خطوط هوایی، مربوط به شرایط کابین در ارتفاعی است که هواپیما پرواز می کند، البته فقط بخشی از آن!
فشار بی مزه!
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

موسسه تحقیقاتی فرانهوفر(The Fraunhofer Institute) بعد از تحقیقات اعلام کرد فشار موجود در کابین هواپیما وقتی هواپیما ارتفاع می گیرد اعصاب چشایی را بی حس می کند. محیط خشک و سرد هم مزید بر علت می شود تا غذا خوردن وقت سرماخوردگی در هواپیما شبیه سازی شود و درکی از طعم ها و مزه ها نداشته باشیم و همه چیز به نظرمان بی مزه بیاید. درک ما از شوری و شیرینی در ارتفاع تا 30درصد کاهش پیدا می کند، فشار هم گیرنده های حسی موجود در بینی را ضعیف می کند و نتیجه: غذا بی مزه است!
صدا نکن ببینم چی می خورم!
تحقیق روی تاثیر صدا بر تجربه ما از طعم ها، کاری است که دانشگاه کورنل (Cornell University) انجام داده است. این تحقیق نشان می دهد که سر و صدا تجربه طعمی ما را مخدوش می کند. در این بررسی گروهی 50 نفره در محیطی آرام مشغول خوردن غذا شدند، از همان گروه درخواست شد تا هدفونی روی گوش های شان بگذارند و به صدای شبیه سازی شده موتور جت با قدرت 85 دسیبل گوش بدهند و غذا بخورند. نتیجه نشان داد سر و صدا بر درک ما از طعم غذا تاثیر منفی دارد. تاثیر سر و صدا بر چشایی را موقع تست مزه غذا روی اجاق هم می توانید امتحان کنید، وقتی چند دیگ روی اجاق می جوشد و صدای دیگری هم باشد شما طعم شوری و شیرینی را خوب تشخیص نمی دهید.
خشک مثل کویر!
گیرنده های حسی در محیط خشک عملکرد کمتری از خود نشان می دهند. در ارتفاع، رطوبت داخل هوای کابین به زیر 12درصد می رسد این یعنی هوایی شبیه کویر! این خشکی، فضایی نامناسب را برای غذا خوردن ایجاد می کند. به همین دلیل است که مسافران پس از صرف غذا به سرعت احساس تشنگی کرده و در خواست آب یا آبمیوه می کنند.
شرایط همه جایی!
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

تغییر طعم در غذاهای هواپیما دلیل دیگری هم دارد که مختص شرایط کابین نیست. هر غذایی که بعد از پخته شدن بسته بندی و سرد می شود، طعم متفاوتی از طعم اولیه پیدا می کند. با وجود همه این شرایط خطوط هوایی که از همه این موارد باخبرند سعی می کنند راه هایی به کار ببندند که طعم غذاها حفظ شود، مثلا به غذاهای خود مقدار بیشتری نمک و شکر می زنند. اگر در هواپیما به شما بین دو غذای تند و شیرین حق انتخاب داده می شود و اگر به دنبال خوراکی طعم دار هستید، بهتر است گزینه اول را انتخاب کنید.
چهره:کدام خطوط هوایی بهترین غذا را دارند؟
جیسون کسلر؛ نویسنده و متخصص آشپزی، بهترین غذاهای سرو شده در هواپیما ها را دسته بندی و سایت معتبر TPG آنها را منتشر کرده است. البته نویسنده غذای تک تک خطوط هواپیمایی را در زمان و مسیرهای مختلف نچشیده و این کار را با بررسی سایت هایی که در این باره نظرسنجی می کنند، خطوط هوایی که جوایز معتبری برنده شده اند و تجربه شخصی خود انجام داده. او می گوید: «گرچه که معیارهای انتخاب بهترین خط هوایی، از نظر غذای سرو شده ممکن است چندان منطقی نباشد و هرکس بر اساس سلیقه خود نظری متفاوت داشته باشد، اما من سعی کرده ام سلیقه های مختلف را مد نظر قرار دهم. آنچه در اینجا می بینید بیشتر یک اجماع آراست تا نتیجه گیری علمی و منطقی!»
«سنگاپور، ترکیه، امارات، اتحاد، کتی پسیفیک هنگ کنگ، ایرفرانس، قطر، اتریش، کوانتاس استرالیا، تایی، کره، لوفت هانزا، ویرجین آمریکا، نیوزیلند، عمان و انا ژاپن» به ترتیب لیست بهترین خطوط هوایی را از نظر سرو غذا تشکیل داده اند.
سنگاپور چطور اول شد؟
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

تحقیق و بررسی علمی روی طعم و مزه غذاها در ارتفاع کاری است که هواپیمایی سنگاپور به طور دائم انجام می دهد و نتیجه را به کار می بندد. این خط آزمایشگاهی دارد که فضای داخل کابین را از نظر صدا، فشار و دیگر پارامترها شبیه سازی می کند. بعد غذاهای مختلف در آن تست می شوند تا غذاهایی که در آسمان هم خوش طعم می مانند، پیدا شوند. هواپیمایی سنگاپور حالا یک منوی 60 آیتمی دارد و غذاهایی که به لطف تیم ویژه آشپزها کیفیت بالایی دارد، برای همین می تواند در صدر جدول بنشیند و دست نیافتنی باشد.
نایب قهرمان ها!
هواپیمایی ترکیه علاوه بر خدمات درجه یک آشپزی با سرویس قهوه خود توانسته رتبه دوم را بگیرد. هواپیماهای خاورمیانه (اتحاد، امارات، قطر) همگی در بین 10 خط هوایی برترند. بی جهت نیست که بسیاری این خطوط را برای پرواز انتخاب می کنند. خطوط آسیایی هم در مجموع خوش درخشیدند.
چند نکته
اگر می خواهید با خودتان تنقلات به داخل هواپیما ببرید:
مواد غذایی چرب را انتخاب نکنید، حتی مغز بادام، پسته و مانند اینها.
لواشک، میوه خشک، آلو، انجیر و خشکبار دیگر، بهترین گزینه ها هستند.
مواد قندی و شکلات حتما همراه تان باشد، می دانید که بعضی از پروازهای داخلی در شکلات ابتدای پرواز هم صرفه جویی می کنند.
حواس تان به ممنوعیت گیت باشد، خیلی احتمال دارد خوراکی های آبدار که بسته بندی مناسبی هم ندارند، پای شان به هواپیما نرسد.
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

ناسازگار با محیط زیست!
کترینگ های هوایی، ضایعات زیادی تولید می کنند. موادی مثل پلاستیک، آلومینیوم و روغن قابلیت بازیافت دارند و غذاهای اضافه، دور ریخته می شوند. در پروازهای معمولی، به ازای هر مسافر یک سینی غذا ارائه می شود، ولی در پروازهای درجه یک برای این که به درخواست مسافر برای راگوی ماهی یا خاویار بیشتر جواب منفی ندهند، حداقل به اندازه یک برابر و نیم تعداد مسافران، غذای اضافه به هواپیما منتقل می شود که قسمت عمده آن دور ریخته می شود.
آشپزخانه مجازی
کافی است در فضای مجازی چرخی بزنید و مثلا هشتگ # air line meals را جست وجو کنید تا انبوه عکس هایی را که مسافران خطوط هوایی از تجربه غذایی! خود به اشتراک گذاشته اند ببینید؛ عکس هایی متعلق به پرواز های اکونومی کلاس، بیزنس کلاس و فرست کلاس که برای آنهایی که هیچ کدام را تجربه نکرده اند، می توانند جذاب باشند.
عکس هایی که با کپشن های موافق و مخالف همراه می شوند. یکی از طعم نوشیدنی همراه با غذا غافلگیر شده و دیگری دور مارمولکی که توی بسته غذا پیدا کرده خط کشیده. مجموعه این عکس ها را www.airlinemeals.net  دور هم جمع کرده. این سایت نزدیک به 40 هزار عکس از بیش از 700 خط هوایی در آرشیو خود دارد.
شعبده بازی
یکی بود، یکی نبود
فرود نخودسبزها توی یقه و...
ممکن است شما هم از غذای هواپیما تجربه هایی داشته باشید که با آنها غر زده اید یا در نهایت به توییت و کپشن تبدیل شان کرده و در فضای مجازی به اشتراک گذاشته باشید. «امبرتو اکو»؛ نشانه شناس، فیلسوف ومنتقد ادبی و رمان نویس ایتالیایی خاطره و گلایه خود را با طنازی در آمیخته، نوشته و منتشر کرده است. او  19 فوریه 2016، یعنی در آخرین روزهای بهمن سال گذشته از دنیا رفت. این روایت را مهرنوش بهبودی ترجمه کرده است:
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

«چند سال پیش مسافرتی هوایی داشتم. رفت و برگشت آمستردام که به قیمت دو کراوات «بروک برادرز» و دو پیراهن «بوبورگ»، دو شلوار «آرمانی»، یک کت «توید»، که از «باند استریت» خریده بودم و یک ژیله «کرینزیا» تمام شد.
توضیح می دهم طبق عرف در پروازهای بین المللی غذا سرو می شود. همه صندلی ها و میزهای کوچک و باریک هواپیما را می شناسند. همین طور تکان های پرواز هوایی را. به علاوه، دستمال سفره ها فوق العاده کوچکند و اگر به گردن مان ببندیم، شکم مان بیرون می افتد و اگر روی شکم بیندازیم، سینه مان بیرون می ماند. خب، در این صورت منطق حکم می کند که در هواپیما غذاهای کم حجمی که لباس را کثیف نکند، سرو شود. البته منظورم الزاما نشاسته فشرده نیست، بلکه غذاهای کم حجم، مثل شنیسل یا استیک سرخ شده، پنیر، سیب زمینی و مرغ سوخاری است. در بین غذاهای غیر نظیف، می توان اسپاگتی با سس گوجه، خورش، سوفله ای که تازه از فر بیرون آمده یا سوپ داغ در لیوانی بی دسته را نام برد. اما غذهایی که عرف است در هواپیما سرو شود، اینهاست: گوشت بسیار برشته در سس قهوه ای رنگ، سبزیجات، برنج با سس گوجه فرنگی و نخود سبزهای آب پز.
درباره نخود سبزها؛ همه می دانیم نخود سبزها چیزهایی هستند که به دام انداختن شان غیرممکن است. حتی بهترین آشپزها از درست کردن دلمه نخود سبز صرف نظر می کنند. اگر بخواهیم آن طور که ادب حکم می کند آنها را با چنگال بخوریم، مهارشان صد برابر مشکل می شود. نگویید وضع چینی ها بدتر از ماست، به شما قول می دهم گرفتن نخود سبز با چوب راحت تر از به سیخ کشیدن آن با چنگال است. بی خود هم سعی نکنید به من خرده بگیرید که نباید آنها را به سیخ کشید، بلکه باید جمع شان کرد، چون به اعتقاد من چنگال ها برای این طراحی شده اند تا نخود سبزهایی را که ادای جمع کردن شان را درمی آورند، به زمین بریزند.
خب! باید اضافه کرد نخود سبزها همیشه زمانی سرو می شوند که هواپیما به منطقه طوفانی می رسد. درست وقتی که خلبان پیشنهاد می دهد کمربندهای ایمنی را ببندیم. بنابراین طبق محاسبات پیچیده، نخود سبزها فقط یک راه پیش رو دارند: یا توی یقه بیفتند یا ته زیپ شلوار فرود آیند.
قصه گوهای باستانی به ما آموخته اند برای این که لک لک از ته لیوان آب بنوشد، لیوان باید بلند و باریک باشد و برای روباه برعکس. در هواپیما لیوان ها کوتاه و گشاد هستند، مانند تشت. این طوری با پیروی از قوانین فیزیک حتی بدون کمک تلاطم هم هر مایعی از آنها بیرون می ریزد. نان ها هم هیچ ربطی به «باگت فرانسوی» ندارند. همه می دانیم برای خوردن باگت تازه باید آن را گاز زد و محکم کشید. نان هایی که در هواپیما سرو می شوند از نوعی آرد فشرده درست شده اند و تنها کافی است به آنها دست بزنیم تا با انفجارشان به ابری از پودر تبدیل شوند.البته طبق «قانون لاوازیه»، تنها در ظاهر از بین می روند. زمانی که به مقصد رسیدیم متوجه می شویم آردها ....و تمام لباس مان را سفید کرده اند و حالا شیرینی ها: یا شیرینی خشک هستند که در این صورت سرنوشتی شبیه سرنوشت نان ها دارند یا شیرینی تر که آن وقت از لابه لای انگشت مان چکه می کنند. آن هم زمانی که دستمال سفره کاغذی از سس گوجه اشباع شده و دیگر به درد نمی خورد.
,هواپیما،تغذیه مناسب,[categoriy] خوب و بد غذای هواپیما

البته دستمال های معطر را نباید فراموش کرد. اشکال آنها در این است که تشخیص شان از بسته بندی نمک و فلفل و شکر دشوار است. به همین دلیل وقتی روی سالاد شکر ریختیم، دستمال معطر را توی قهوه ای می اندازیم که در فنجان داغ و جوش سرو می شود. فنجان هایی که لب به لب پر هستند تا به راحتی از انگشت مان که دچار سوختگی درجه دو شده اند، در بروند. دست آخر هم قهوه به مجموعه سس هایی که دور کمرمان جمع شده می پیوندد. در «بیزنس کلاس» مهماندار در حالی که با صدای بلند معذرت می خواهد قهوه را روی شکم مان می ریزد.
معمولا مسئولان تدارکات شرکت های هواپیمایی از بین حرفه های هتلداری انتخاب می شوند. آنهایی که تخصص شان انتخاب ظرفی است که به جای ریختن قهوه در فنجان، 80 درصد آن روی ملحفه بریزد، اما چرا؟ واضح ترین دلیل این است که آنها می خواهند مسافرها احساس تجمل کنند، فکر می کنند افکار مسافرها پر است از تصاویر هالیوودی، تصاویری که در آنها «نرون» برای رفع تشنگی طوری از جام های بزرگ می نوشد که ریش و چانه اش خیس می شود یا تصاویری که در آنها اربابان فئودال در حالی که ران حیوانی را به نیش می کشند و سس و خون آن روی دانتل پیراهن شان می چکد.
اگر این طور نیست، پس چرا در «فرست کلاس» که فضا بیشتر است، غذاهای فشرده مثل خاویار روسی روی نان تست نرم و کره خورده، ماهی آزاد و دم خرچنگ در روغن و آب لیمو سرو می شود؟ آیا به خاطر آن که در فیلم های «ویسکونتی» اشراف زاده های نازی تنها با به دهان گذاشتن یک حبه انگور، فریاد می زدنند: «تیربارانش کنید!»، شاید!
غیر از طعم های شیرینی، تلخی، شوری و تندی، طعمی دیگری هم در جهان مزه ها وجود دارد و آن طعم اومامی(Umami) است که افراد کمی آن را می شناسند؛ طعمی که ارتفاع بر آن بی تاثیر است. این طعم یک مزه ترکیبی است که یک شیمیدان ژاپنی آن را کشف کرده و حالا در صنایع غذایی به کار می رود. سس سویا و گوجه فرنگی رسیده اومامی هستند و به همین دلیل در خوراک های هواپیمایی خیلی به کار می روند.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار